Gratis Joomla Templates by Hostmonster Coupon
  • b111.jpg

สภาพและข้อมูลพื้นฐาน

          เทศบาลตำบลเปือยน้อย     เป็นหน่วยงานการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น     ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเปือยน้อย  จังหวัดขอนแก่น    ซึ่งได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลตำบลเปือยน้อย     เป็นเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล    พ.ศ. 2542  เมื่อวันที่  25 พฤษภาคม  พ.ศ. 2542   โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา  เล่มที่  116  ตอนที่  9 ก   เมื่อวันที่   24  กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542   ข้อมูลโดยสังเขป  แยกได้ดังนี้

          ระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์  ประมาณ  446  กิโลเมตร

          ระยะทางห่างจากจังหวัดขอนแก่นโดยทางรถยนต์   ประมาณ     82 กิโลเมตร

          พื้นที่เขตเทศบาลทั้งหมดประมาณ 12,176 ไร่ โดยเป็นพื้นที่เพื่อการเกษตรประมาณ 10,681 ไร่ พื้นที่อื่น ๆ   ประมาณ  1,495  ไร่

          อาณาเขตครอบคลุมพื้นที่  2  ตำบล   (10  ชุมชน  )

          ประชากรรวมทั้งสิ้นจำนวน    5,950       คน

(ที่มา : สำนักทะเบียนท้องถิ่น เทศบาลตำบลเปือยน้อย  เมื่อวันที่  13  มิถุนายน  2556 )

 อาณาเขตติดต่อของเทศบาลตำบลเปือยน้อย มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้

           ทิศเหนือ   ติดต่อกับ บ้านส้มป่อยน้อย ต.ขามป้อม  อ.เปือยน้อย

           ทิศใต้   ติดต่อกับ บ้านเก่าค้อน้อย ต.สระแก้ว  อ.เปือยน้อย

           ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ บ้านโคกก่อง   ต.หนองแดง อ.นาเชือก จ.มหาสารคาม

           ทิศตะวันตก   ติดต่อกับ บ้านวังม่วง ต.วังม่วง  อ.เปือยน้อย

 สภาพภูมิประเทศลักษณะภูมิประเทศของ

          เทศบาลตำบลเปือยน้อย เป็นสภาพพื้นที่แบบลูกฟูก มีลักษณะเป็นป่าโปร่งสลับทุ่งนา  สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ  150 – 300 เมตร  ลักษณะพื้นดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย  ไม่อุ้มน้ำ  มีความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำ   มีแหล่งน้ำหรือแม่น้ำที่สำคัญ  คือห้วยลำพังชู   ห้วยวังตับควาย  บึงหนองแวง  สระวงษ์  สระหนองแวง  หนองคุยมักเค็ง สภาพภูมิอากาศลักษณะสภาพภูมิอากาศเป็นทุ่งหญ้าเขตร้อน    มีฝนตกสลับกับความแห้งแล้ง   โดยรับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้  และตะวันออกเฉียงเหนือ  แบ่งออกเป็น  3  ฤดูกาล- ฤดูร้อน    เริ่มประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์ไปจนถึงเดือนพฤษภาคม  ภูมิอากาศ แห้งแล้งมาก  โดยเฉพาะเดือนเมษายน - ฤดูฝน   เริ่มประมาณเดือนพฤษภาคม    หรือต้นเดือนมิถุนายน   ไปสิ้นสุดเดือนตุลาคม  ฝนที่ตกมากในพื้นที่ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากพายุดีเปรสชั่น   ซึ่งเคลื่อนมาจากทะเลจีนใต้ทางอ่าวตังเกี๋ย ผ่านเข้ามาทางประเทศเวียดนามเข้ามาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ปริมาณฝนตกมากที่สุดในเดือนกันยายน-  ฤดูหนาว  เริ่มประมาณเดือนตุลาคม   ไปสิ้นสุดเดือนกุมภาพันธ์   โดยเฉลี่ยอุณหภูมิที่มีอากาศหนาวมากที่สุด  คือ  เดือนธันวาคม